„— Ty właśnie, książę, posiadasz to, co potrzebne, aby być ministrem — powiedział Rafte.
XCVIII
ODWET KSIĘCIA DAIGUILLON
Nazajutrz po wydaniu przez parlament strasznego wyroku, który taką wrzawą napełnił Paryż i Wersal, oczekujących z niecierpliwością jakie będą dalsze jego skutki, książę Richelieu, przeniósłszy się do Wersalu, rozpoczął normalne życie.
W pewnej chwili wszedł do niego z listem w ręku Rafte. Oglądał list z niepokojem, wąchał i ważył, aż niepokój udzielił się i jego panu.
— Co to znaczy, Rafte — zapytał marszałek.
— Coś nieprzyjemnego zamknięte jest tutaj, książę, jak się domyślam.
— Z czego to wnosisz
— Ponieważ jest to list od księcia dAiguilłon.
— A, do licha! — wykrzyknął marszałek — od mojego synowca!
— Tak, mości książę. Woźny wręczył mi ten list do ciebie, kiedy wychodziłem z Rady Królewskiej. Od dziesięciu minut obracam ten list na wszystkie strony i nie mogę się pozbyć myśli, że zawiera jakąś niedobrą wiadomość. Książę wyciągnął rękę.
— Daj — rzekł — nie jestem tchórzem.
— Uprzedzam cię, książę — dorzucił Rafte — że woźny .wręczając mi list, roześmiał się na całe gardło.
— Do licha! Ale ci napędził stracha. Dawaj — powtórzył marszałek.
— Wręczając list, woźny dodał, żeby go natychmiast oddać panu marszałkowi.“(12)